به نام خدا سلام
من سال هاست خاطراتم رو مینویسم ولی اینبار به صورت مجازی 1 کردم.نوشتن بهم حس تخلیه شدن میده.سالهاست درجا زدم و الان میخوام زندگیم رو از نو بسازم.۲۶سالمه لیسانس دارم و بیکارم واز شرایط الانم راضی نیستم.امروز فهمیدم به اندازه ی کافی پررو نیستم و این باعث درجا زدنم شده چون همیشه ترسیدم و کوتاه اومدم.الان که این هارو مینویسم اونقدر گریه کردم چشمام خسته شده و به شدت نیاز به خواب دارم .من روزهامو از دست نمیدم یعنی نمیخوام بذارم از دست بره.این روز ها هر کدوم آخرین فرصت منه. به وقت ۲۹بهمن شنبه ساعت ۲و خورده ای ظهر
برچسب:
نویسنده: ماهان پارسامنش